Casemanager
De huisarts heeft ons na haar eerste diagnose doorverwezen naar een casemanager dementie. Dit wordt ook wel eens ‘verpleegkundige ouderenzorg’ genoemd. Die komt pas in actie nadat via bloedonderzoek de eerste tekenen van mogelijke dementie zijn vastgesteld. Zij sprak ook met onze ouders over hun wensen (verhuizen of niet). Daarna met ons. Zij heeft wel woonsuggesties aangedragen, maar andere zaken hebben we vooral zelf moeten uitvinden. Écht support over welke stappen we konden zetten, wat de dementie inhoudt, hoe met veranderd gedrag om te gaan etc, ik heb dat, achteraf gezien, wel gemist. Of waren we gewoon te “eigenwijs”, omdat we iets anders zochten, heel kritisch en specifiek in onze wensen?
Na de diagnose
Voor mijn vader was het na de eerste schrik, moeilijk verteerbaar - en eigenlijk onbespreekbaar- dat ook hij een vorm van dementie had. We waren allemaal nogal aangeslagen na de GGZ uitslag in januari, maar ook vooral erg praktisch (zou dat onze Groningse aard zijn ;)?) . Wat betekent dit en wat moet er nù geregeld worden?
Verhuizen of niet?
Mijn vader had al vaker aangegeven dat hij wilde verhuizen. Mijn moeder vond dat alles nog goed ging. Een dag na de crisisavond, ging ik met mijn ouders meteen kijken op een gesloten afdeling in het dorp. Daar was een crisisplek beschikbaar. Met een huiskamer met mensen die vrij passief op hun stoel zaten. Het klassieke angstbeeld. Op zich was dit wel het verzorgings/verpleeghuis waar ze altijd al heen wilden. Mijn moeder zei: “Ik vind het er dodelijk saai, ik pas daar niet tussen”. Maar ook weer heel praktisch en lief zei ze in de eenpersoonskamer “Past hier niet nog een bed bij?“.
doolhof nà de diagnose dementie
Eerst wensen ophalen
Op de zondag na de crisis haalden we de eerste wensen al op. Als een paal boven water stond dat ze in elk geval bij elkaar wilden blijven.
Mijn moeder: “Alleen …dan ga ik hem vreselijk missen. Dat is niet goed voor mij. Maar hij mist mij ook”.
Ook hij sprak dat uit, alleen de zorg voor haar was hem boven het hoofd gegroeid. Andere wensen waren: juiste zorg voor beiden (hem qua gezondheid, zij qua dementie), een benedenwoning met uitzicht op groen en ’s avonds theater of leuke dingen kunnen doen.
En rustig op zoek gaan, want anders zou mijn moeder haar hakken in het zand zetten.
En toen begon een half jaar zoektocht naar een geschikte woning, met een aantal zeer stressvolle momenten.
Eerst ga ik in het volgende blog 6 in op administratie en financiën
Regie op Dementie biedt je op één plek logische vervolgstappen op de levenslijn van een oudere met dementie.
Start met het helpen van jouw vader of moeder en klik op onderstaande button voor de belangrijkste categorie uit dit blog:
Er zijn in totaal 6 categorieën en 3 kruispunten op de levenslijn van een oudere met dementie. Regie op Dementie bevat meer dan 100 praktische tips, videos, artikelen en links naar organisaties (met name in Haarlem e.o.) die je kunnen helpen.